[tts-start] مسعود شیخ در گفت‌وگو با روزنامه دنیای‌اقتصاد با بیان این مطلب افزود: این نیروگاه در سال ۱۳۴۷ با سه واحد بخاری احداث شد و در حال حاضر تکنولوژی‌های این نیروگاه بسیار قدیمی است. بر همین اساس حدودا در سال ۱۳۸۵ برای نوسازی این نیروگاه اقداماتی در دستور کار قرار گرفت که به علت کمبود اعتبارات به نتیجه نرسید، مجددا در سال ۱۳۹۸ طبق دستور مدیرعامل شرکت مادرتخصصی تولید نیروی برق حرارتی و براساس سیاست‌های کلان دولت، مقرر شد یک هزار و 200 مگاوات از نیروگاه‌های فرسوده با یک هزار و 600 مگاوات نیروگاه سیکل ترکیبی راندمان بالا که به سرمایه‌ای حدود ۸۸۰ میلیون یورو نیاز دارد در شهر تهران جایگزین شود؛ یعنی به ازای هر کیلووات ساعت تولید برق به ۵۵۰ یورو نیاز است.  وی ادامه داد: در خصوص نیروگاه بعثت هم مقرر شد یک واحد سیکل ترکیبی از نوع کلاس F توربین ملی که برای اولین بار در کشور طراحی و ساخته شده است توسط شرکت مپنا نصب شود. به همین منظور اقدامات آن از سال ۱۳۹۸ در حال انجام است. مدیرعامل شرکت مدیریت تولید برق بعثت افزود: در همین راستا بحث امکان‌سنجی و مرحله نصب آن در حال اجراست و مطالعات شبکه انجام‌شده و تاییدیه آن از شبکه اخذ شده و با محیط‌زیست نیز مکاتبات مفصلی انجام شده و مجوز آن در حال اخذ است. شیخ اضافه کرد: این واحد سیکل ترکیبی که توربین گاز آن ۲۲۰ مگاوات است و نهایتا با اضافه شدن واحد بخار ۳۳۰ مگاوات توان تولید دارد که برای نوسازی آن ۱۸۲ میلیون یورو می‌شود. وی با اشاره به اینکه در حال حاضر راندمان عملی نیروگاه برق بعثت حدود ۲۶ تا ۲۷ درصد است، ادامه داد: زمانی که نیروگاه سیکل‌‎ترکیبی از نوع نیروگاه‌های کلاس F نصب شود، راندمان کل نیروگاه به ۵۵ تا ۶۰ درصد خواهد رسید. یعنی با مقدار سوخت فعلی می‌توان دو برابر برق تولید کرد؛ چراکه راندمان دو برابر شده است. مدیرعامل شرکت مدیریت تولید برق بعثت تاکید کرد: با این اقدام بالطبع هزینه تمام‌شده هر کیلووات برق نیز از نظر سوخت نصف می‌شود و قطعا نیروهای انسانی کمتری نیاز است؛ چون نیروگاه‌های جدید به تعداد کمتری نیروی انسانی نیاز دارند و همچنین به دلیل نو بودن نیروگاه هزینه تعمیر و نگهداری هم بسیار پایین‌تر خواهد بود. حال این پرسش مطرح است که ساخت نیروگاه‌های جدید به صرفه است یا نوسازی نیروگاه‌های فرسوده؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت بحث شبکه برق و احداث نیروگاه‌ها بسیار پیچیده است، شما لزوما نمی‌توانید برق را از فاصله بسیار زیاد از شهر تولید و منتقل کنید؛ زیرا هم بحث تلفات آن در میان است و هم بحث امکان انتقال آن؛ یعنی نمی‌توانید تمام برق موردنیاز تهران را از فاصله بسیار دور تولید و منتقل کنید؛ زیرا این عمل باعث افت ولتاژ در شبکه می‌شود. نیروگاه‌هایی که به محصل مصرف نزدیک هستند، به چند دلیل برای تولید برق مناسب هستند؛ اولا بستر و امکانات سخت‌افزاری مثل زمین، ساختمان‌های اداری و امکانات اجرایی دارند و بعد هم به‌دلیل اینکه پست ۲۳۰ و ۶۳ کیلوولت در شبکه وجود دارد، انتقال آن به شبکه نیز بسیار راحت‌تر است. از سوی دیگر به‌دلیل وجود خطوط گاز در نیروگاه‌های فعلی به راحتی سوخت واحد نیز تامین می‌شود. این در حالی است که اگر بخواهید یک نیروگاه جدید را از صفر احداث کنید هزینه‌های آن بسیار بالاست. در این میان باید گفت نیروگاه‌ها اصولا بازنشسته نمی‌شوند و تنها تجهیزات آنها عوض می‌شود و این موضوع روی هزینه‌های کلی پروژه تاثیرگذار است؛ چون بسیاری از هزینه‌های پروژه هزینه‌های جانبی است. در نیروگاه‌های قدیمی این هزینه‌های جانبی وجود ندارد و در نتیجه هزینه تمام‌شده بسیار کمتر است.  در این میان باید پرسید که نوسازی چقدر در راندمان تاثیرگذار است؟ قاعدتا راندمان دو برابر می‌شود، اما مهم‌ترین دلیل بهره‌برداری از نیروگاه‌های قدیمی به دلیل نیاز شبکه به تولید برق است نه لزوما براساس راندمان و بحث‌های اقتصادی. زمانی که شبکه به برق نیاز داشته باشد بحث‌های اقتصادی ممکن است کمرنگ‌تر شوند. زمانی که مجبور باشید به اعمال خاموشی‌ها روآورید، خسارت‌های آن به شبکه بسیار بیشتر از هزینه‌های ناشی از کم‌بودن راندمان نیروگاه‌هاست. بنابراین نیروگاه‌های قدیمی عمدتا به دلیل نیاز شبکه به انرژی الکتریکی در مدار تولید هستند. همان‌طور که می‌دانید تولید نیروگاه‌ها خیلی از میزان مصرف بالاتر نیست. در مقاطعی که پیک مصرف تابستانه و زمستان است، حاشیه امنیت تامین برق بسیار کاهش می‌یابد و شبکه ناپایدار می‌شود و لزوما در این شرایط راندمان تاثیرگذار نیست. اما از نظر هزینه‌هایی که برای دولت دربردارد، نیروگاه‌های جدید بسیار هزینه‌های دولت را از این لحاظ کمتر می‌کنند.​ [tts-end]