به گزارش پایگاه خبری برق حرارتی، در گرمای طاقت فرسای تابستان هنگامی که شبکه برق کشور در اوج مصرف و نیاز قرار داشت، ناگهان اشکال فنی و خروج یکی از کلیدی‌ترین مولدهای کشور یعنی ژنراتور واحد گازی کلاس F نیروگاه رودشور محدودیتی مهم به صنعت برق کشور وارد کرد.این واحد که با جدیدترین تکنولوژی روز جهان ساخته شده بود نه تنها یک واحد نیروگاهی که نمادی از پیچیدگی فنی در صنعت برق جهان به شمار می‌رفت. در شرایطی که کشور سازنده (زیمنس-آلمان) به دلایل متنوع و محدودیت‌های پسا جنگی، سدی در برابر ارائه کمک فنی ایجاد کرده بود صحنه برای آزمونی تاریخی آماده می‌شد.شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران با نگاهی متکی بر دانش و تجربه نیروهای متخصص داخلی خود، تصمیمی سرنوشت‌ساز گرفت. یعنی پذیرش ریسک تعمیرات این واحد حیاتی بدون هیچ کمک سخت‌افزاری و نرم‌افراری خارجی؛ این تصمیم تنها یک انتخاب عملیاتی نبود، بلکه نماد و اعلامیه اعتماد به نفس یک تیم برای ورود یه یک عرصه پیچیده و پرخطر بود.همگان می‌دانند ریسک این اقدام به حدی بود که شکست در آن می‌توانست خسارات مالی و اعتباری جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد اما راهبرد این شرکت، جسارتی هوشمند بر پایه باور به توان بومی شده استوار بود. با پذیرش این ریسک حساب شده، متخصصان داخلی با همتی والا تمامی مراحل عیب‌یابی و طراحی، ساخت تجهیز آسیب دیده بدون نمونه و الگو، اجرا و انجام فرایند تعمیرات تخصصی را در زمانی کوتاه‌تر از انتظار به فرجام رسانده که نتیجه این عزم راسخ، بازگشت این واحد گازی به مدار تولید بودموفقیتی که نه تنها ثبات را به شبکه برق کشور بازگرداند بلکه پرچم خوداتکایی و باور ملی را در صنعت برق حرارتی برافراشت. بی‌شک ریسک هوشمندانه چراغ راه آینده تعمیرات نیروگاهی خواهد بود. هرچند این عرصه به معنای پرهیز از خطر نیست بلکه هنر شناسایی و پذیرش حساب شده ریسک‌ها برای نیل به اهداف بزرگتر خواهد بود.در پایان معتقدم ریسک هوشمندانه در عرصه تعمیرات نیروگاهی به ویژه مولدهای مدرن و جدید در این برهه سخت محدودیت‌ها هر چند شمشیر دولبه هنر و هراس، تهدید و فرصت خواهد بود ولیکن ورود به این مقوله اجتناب ناپذیر و قطعا با چاشنی باور وجسارت، خلق امکانی ناممکن خواهد بود.